کارآفرین کیست؟

کارآفرینی

 

کارآفرین فردی است که بجای اینکه کارمند باشد، یک کسب و کار کوچک را با در نظر گرفتن تمام ریسک­ها و درآمدهای ناشی از سرمایه‌گذاری در آن، تأسیس کرده و راه می­اندازد. کارآفرین اغلب به چشم یک مبتکر، منبعی از ایده­ها، کالاها، خدمات، کسب و کار یا روش­های جدید دیده می­شود.

کارآفرینان در هر اقتصادی، نقشی کلیدی ایفا می­کنند. این‌ها افرادی هستند که مهارت­ها و ابتکار عمل لازم را برای پیش‌بینی نیازهای فعلی و آتی داشته و ایده­های نو و خوبی را به بازار تزریق می­کنند. کارآفرین­هایی که موفقیت آن‌ها در ریسک کردن و راه­اندازی یک کسب و کار جدید ثابت می­شود، سودآوری خواهند داشت، شهرتی پیدا خواهند کرد و پیوسته فرصت‌هایی برای رشد خواهند داشت. آن دسته که در راه­اندازی کاری جدید موفق نمی­شوند، زیان خواهند دید و در بازار نیز کمتر مورد توجه قرار خواهند گرفت.

کارآفرینی یکی از منابعی است که اقتصاددانان آن را بعنوان جزء جدایی­ناپذیر تولید، منابع طبیعی، نیروی کار و سرمایه می­دانند. یک کارآفرین این منابع را برای تولید کالاها یا ارائه‌ی خدمات، با یکدیگر ترکیب می­کند. او عموماً یک برنامه‌ی تجاری (business plan) طراحی می­کند، نیروی کار استخدام می­کند، منابع لازم را بدست می­آورد، کسب و کار را از لحاظ مالی تأمین می­کند و رهبری و مدیریت آن کسب و کار را بر عهده می­گیرد.

کارآفرینان اغلب در زمان راه­اندازی کسب و کارشان، با موانع زیادی مواجه می­شوند. سه مورد از چالش‌برانگیزترین موانعی که بسیاری از آن‌ها قبول دارند، عبارتند از: پشت سر گذاشتن مراحل اداری و کاغذبازی­ها، بکارگیری افراد مستعد و بدست آوردن منابع مالی.

 

تأمین مالی سرمایه ­گذاری­ ها در کسب و کارهای جدید

با توجه به ریسک­دار بودن سرمایه­گذاری در یک کسب و کار جدید، به خصوص جذب سرمایه، کار دشوار و چالش برانگیزی است و بسیاری از کارآفرین­ها با این قضیه از طریق “بوت استرپینگ –  bootstrapping” کنار می­آیند. حالا این عبارت یعنی چه؟ یعنی تأمین مالی یک کسب و کار با استفاده از روش­هایی نظیر مورد استفاده قرار دادن پول خود کارآفرینان، بکارگیری حقوق صاحبان سهام برای کاهش هزینه­های نیروی کار و حداقل­سازی موجودی کالا.

در حالی که برخی کارآفرین­ها برای راه­اندازی یک کسب و کار جدید به تنهایی عمل کرده و با مسائل مربوطه دست و پنجه نرم می­کنند، برخی دیگر برای خود شرکایی بر می­گزینند که دسترسی بزرگتری به سرمایه و دیگر منابع دارند. در این موقعیت­ها، کسب و کارهای جدید ممکن است تأمین مالی خود را از طریق سرمایه­داران، سرمایه­گذاران، صندوق­های تأمینی یا از طریق منابع سنتی­تری مانند وام­های بانکی انجام دهند.

 

تعاریف کارآفرینی

اقتصاددانان هرگز یک تعریف ثابت از “کارآفرین” یا “کارآفرینی” نداشته­اند. با وجود این که مفهوم کارآفرین قرن‌ها وجود داشته و شناخته شده است، اقتصاددانان کلاسیک و نئوکلاسیک کارآفرینان را از مدل‌های رسمی خود بیرون نگه داشته­اند. البته این قضیه تا اواسط قرن بیستم ادامه داشت و بعد از آن اقتصاددانان تلاش جدی خود را بر این گذاشتند که کارآفرینی را در مدل­های خویش جای دهند. سه تن از متفکرین مرکز این امر بودند: ژوزف شومپیتر (Joseph Schumpeter)، فرنک نایت (Frank Knight) و اسرائیل کرزنر (Israel Kirzner). نظر شومپیتر بر این بود که کارآفرین­ها(نه فقط شرکت­ها) توانایی ساخت چیزهای جدید برای سودآوری را دارند. نایت به کارآفرینان بعنوان حاملان عدم قطعیت و نامعلومی نگاه می­کرد و می­پنداشت که آن‌ها در بازارهای مالی ریسک زیادی را وارد می­کنند. اما کرزنر به کارآفرینی بعنوان فرآیندی جهت کشف چیزهای جدید می­اندیشید.

 

انواع کارآفرینان

یکی از دلایلی که توافقی بر سر تعریف کارآفرینی وجود ندارد این است که انواع مختلف و بسیاری از کسب و کار را در بر می­گیرد. برخی از انواع رایج کارآفرینی عبارتند از:

  • کسب و کار کوچک: می‌تواند مشارکتی، واحد تجاری انفرادی و… باشد. بصورت کلی هر کسب و کاری که کمتر از 500 کارمند داشته باشد. البته این نکته بنابر گفته “sba.gov” (لینک شود به این سایت) می­باشد.
  • کسب و کار خانگی: یک کسب و کار خانگی می­تواند زیرشاخه­ای از کسب و کار کوچک باشد، ولی فاکتور اولیه آن این است که بجای دفتر اداری یا هرجای دیگری، از خانه شروع می­شود. ولی اینکه از خانه شروع می­شود به این معنی نیست که نمی­تواند با کسب و کارهای بزرگ‌تر رقابت کند. در واقع، بسیاری از شرکت­های بزرگ، کار خود را از خانه شروع کرده­ و در ابتدا خانگی بوده­اند.
  • کسب و کار آنلاین: کسب و کارهای اینترنتی، می­توانند کوچک، خانگی یا حتی شرکت­های بزرگ باشند. تفاوت کلیدی در اینجا این است که این کسب و کارها در درجه‌ی اول بصورت آنلاین اداره می­شوند. این نوع کسب و کار شامل شرکت­هایی نظیر آمازون یا دیگر کسب و کارهای فعال در زمینه‌ی تجارت الکترونیک، بلاگر، ای بِی و هر کسب و کار دیگری که بخش عمده‌ی فعالیتش بصورت آنلاین انجام می­شود، می­باشد.
  • مخترعان: برای اینکه یک مخترع بعنوان یک کارآفرین در نظر گرفته شود، لازم است از صرفاً دادن ایده فراتر رفته، کالا را تولید کرده و به بازار عرضه کند.
  • کارآفرین سریالی: بسیاری از کارآفرینان بیشترین لذتشان این است که یک کسب و کار را ساخته و راه بیاندازند، ولی نه اینکه در ادامه نیز مدیریت آن را برعهده بگیرند؛ بلکه آن را می­فروشند تا یک ایده‌ی جدید را شروع کنند. آن‌ها هم بعنوان کارآفرین در نظر گرفته می­شوند؛ زیرا در زمانی که مالک کسب و کار هستند و هنوز آن را نفروخته­اند، ریسک‌ها را در نظر گرفته و آن را اداره می­کنند. کارآفرین­های سریالی بصورت همزمان، چندین کسب و کار را پیگیری کرده و مسیرهای درآمدی چندگانه دارند.

 

ویژگی‌های یک کارآفرین موفق

برای یک کارآفرینی موفق، به اشتیاق و علاقه، فکر مستقل، خوش بینی، اعتماد به نفس، کاردانی و حلال مشکلات بودن، استقامت و توانایی غلبه بر سختی­ها، داشتن چشم‌انداز، تمرکز و اهل عمل بودن نیاز است.

 

چرا کارآفرینان برای اقتصاد اهمیت دارند؟

در مباحث اقتصادی، یک کارآفرین بعنوان تعدیل‌کننده در اقتصادهای سرمایه­داری عمل می‌کند. این تعدیل به شکل هدایت منابع به سمت موقعیت­های سودآور بالقوه جدید انجام می­شود. کارآفرین، منابع متفاوتی را – هم مشهود و هم نامشهود – جا­به­جا می­کند تا سرمایه‌ی لازم، شکل­گیری قوی­تری داشته باشد. در بازاری پر از شک و تردید، این کارآفرین است که با قضاوت­های خود و در نظرگرفتن ریسک­ها می­تواند این بلاتکلیفی را برطرف کند. شرکت­های ایجاد شده، با رقابت و چالش­هایی رو به افزایش از طرف کارآفرینان مواجه می­شوند که به آن‌ها تلنگری می­زند که امور تحقیق و توسعه را مد نظر قرار دهند. در اقتصاد فنی می­گویند که کارآفرین، جریان را به سمت تعادل پایدار می­کشاند.

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *